Τα μεγαλύτερα ψέματα τα λέμε στον ίδιο μας τον εαυτό

Στην ερώτηση «Τι είναι αυτό που δεν θα ανεχόσουν ποτέ στη ζωή σου από έναν άνθρωπο;», οι περισσότεροι θα απαντούσαμε, μεταξύ άλλων, το ψέμα. Όλοι μας επιθυμούμε να περιτριγυριζόμαστε από ανθρώπους ειλικρινείς, που δε φοβούνται να μας κοιτάξουν στα μάτια λέγοντάς μας την αλήθεια. Πριν ζητήσουμε από τους άλλους να είναι αυθεντικοί απέναντί μας, ας αναρωτηθούμε: Εμείς λέμε στον εαυτό μας την αλήθεια; Στη ζωή μας καταφέρνουμε να γίνουμε οι καλύτεροι σκηνοθέτες, ενσαρκώνοντας  ρόλους βασισμένους σε καλοστημένα ψέματα, με πλοκή που κόβει την ανάσα.    

Πράξη πρώτη: «Οι άλλοι φταίνε». Οι κακοί, οι αχάριστοι, οι τοξικοί, οι ναρκισσιστές, οι ανάξιοι, οι υποκριτές. Αυτοί οι άλλοι, είναι εκείνοι που μας βολέυει να κοσμούμε με διάφορα ευφάνταστα επίθετα για να δικαιολογήσουμε τη ζωή που ΔΕΝ μας αφήνουν να ζήσουμε. Φέρε στο μυαλό σου καταστάσεις και συνθήκες στις οποίες εμπλέκονται εσύ και άλλοι και αναλογίσου: Πόσες φορές αναλαμβάνεις την ευθύνη για τον εαυτό σου ; Έχουμε μάθει να λέμε ψέματα γιατί έχουμε μάθει πως κάποιος άλλος θα φταίει. Όσοι κακοί, αχάριστοι, τοξικοί, ναρκισσιστές, ανάξιοι, υποκριτές και αν υπάρχουν, την ευθύνη για τον εαυτό μου την έχω ΜΟΝΟ εγώ και οφείλω να με προστατεύσω. Οι άλλοι είμαι εγώ. Είναι ο καθρέφτης των δικών μου ανασφαλειών και φόβων που φορά παρωπίδες αρνούμενος να κοιτάξει κατάματα την ευθύνη των πράξεών του.

Πράξη δεύτερη: «Δεν μπορώ να πω ΌΧΙ». Αν και από πολύ μικροί εξοικειωνόμαστε με τη λέξη «όχι», δεν έχουμε καταφέρει ως ενήλικες να εννοιολογήσουμε την πολύτιμη αξία του. Βασικά συστατικά στοιχεία της λέξης ΟΧΙ είναι ο αυτοσεβασμός, η αυτοπροστασία, η οριοθέτηση και η αγάπη. Αρνούμαστε συστηματικά να καταλάβουμε πως δεν μπορούμε να είμαστε απεριόριστα διαθέσιμοι πως δεν μπορούμε να δώσουμε κάτι το οποίο δεν έχουμε. Το ΌΧΙ είναι οριοθέτηση και είναι πολύ σημαντικό να μάθουμε να το λέμε τόσο στους άλλους όσο και στον ίδιο μας τον εαυτό.

Πράξη τρίτη «Όταν αλλάξουν τα πράγματα, θα…». Συχνά κάνουμε το λάθος να πιστεύουμε πως οι κακοτυχίες στη ζωή μας οφείλονται σε ένα μεγάλο βαθμό σε εξωγενείς παράγοντες: άλλοι τους βαφτίζουν κακοτυχία, άλλοι συμπαντική ενέργεια, άλλοι κακό timing. Φυσικά και πολλοί εξωγενείς παράγοντες παρεμβαίνουν στα σχέδιά μας τροποποιώντας την πορεία τους, τι γίνεται όμως όταν ολόκληρα όνειρα βασίζονται στο πότε θα αλλάξουν τα πράγματα ; Τα πράγματα αλλάζουν μόνο όταν αλλάζουμε εμείς. Και όχι γιατί αλλάζουν τα πράγματα, αλλά γιατί αλλάζει ο τρόπος που εμείς τα ερμηνεύουμε και αποφασίσουμε το κατά πόσο θα επηρεάσουν τη ζωή μας.

Πράξη τέταρτη: «Όλα κοστίζουν». Οι δικαιολογίες που επικαλούμαστε προκειμένου να αναβάλλουμε την προσωπική μας ανάπτυξη και την καλυτέρευση του εαυτού μας είναι εντυπωσιακά ευφάνταστες! Πολλοί άνθρωποι συγχέουν δύο έννοιες φαινομενικά όμοιες, όμως πολύ διαφορετικές στη βάση τους: το επείγον και το σημαντικό. Δεν έχουμε καταλάβει κάτι πολύ απλό: Όσο τείνουμε να αναβάλλουμε τα σημαντικά, τόσο αυξάνουμε την πιθανότητα να έρθουμε αντιμέτωποι με τα επείγοντα. Έχουμε χρήματα, ενέργεια, διάθεση, χρόνο να σπαταλούμε σε υλικά αγαθά και ασχολίες που μας προσφέρουν εφήμερη ευτυχία και ικανοποίηση. Πόσο μεριμνούμε όμως για την ψυχική μας υγεία και την προσωπική μας εξέλιξη ; Και ποιο είναι τελικά αυτό που θα μας κοστίσει περισσότερο ;

Πράξη πέμπτη: «Δεν θα σε συγχωρήσω ΠΟΤΕ!» Μέσα σε αυτό το μεγάλο ψέμα, ας διακρίνουμε ορισμένες αλήθειες: Συγχώρεση δε σημαίνει κερδίζει ο άλλος και χάνω εγώ ή αρνούμαι τα δυσάρεστα συναισθήματά μου. Δε σημαίνει ξεχνώ το παρελθόν. Σημαίνει απελευθερώνομαι από τη συμπεριφορά που μού προκάλεσε πόνο, σημαίνει αποδέχομαι τις αδυναμίες του άλλου. Σημαίνει λύτρωση. Σημαίνει κάθαρση. Η συγχώρεση είναι ένα από τα πολυτιμότερα δώρα που μπορώ να κάνω στον εαυτό μου για τον εξής απλό λόγο: συγχωρώντας έχω κερδίσει μία ευτυχέστερη εκδοχή του εαυτού μου!

Τελευταία πράξη: Η παράσταση στα ψέματα που λες στον εαυτό σου έχει πια ξεπουλήσει! Ήρθε η στιγμή να αλλάξεις σενάριο, διεκδικώντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο της ζωής σου, αναλογιζόμενος το εξής: Πόσο θα μου στοιχήσει εάν δεν αναμετρηθώ με τις δικές μου αλήθειες ;

Από τον/την Βίκη Παππά

Ψυχολόγος Α.Π.Θ. - MBA
Psychologist, MBA

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *